 |
Outdoor Dome = Outdoor droom |
 |
Een 450 meter lange tunnel is niet zo heel bijzonder. Wat wél bijzonder is, is als er in diezelfde tunnel geen licht is. Oftewel, je ziet geen hand voor ogen. Bovendien geeft de tunnel toegang tot jouw outdoor droom. Waarschuwing: lezen van dit artikel is op eigen risico!
Als je een arrangement boekt in Domaine de Carriënta is de kans groot dat je een aantal maal die dag je ogen dichtknijpt van de spanning. Maar de kans is nóg groter dat jij je die dag nog lang zult herinneren als een geweldige ervaring. |
|
3-5-2004 door Cuny over Survival |
|
|
|
Via Ferrata - Een weg van IJzer. |
|
De wand is steil. Glibberig ook. Ook de stalen kabels waaraan ik beetje voor beetje omhoog klim zijn glad. Ik heb niet echt hoogtevrees maar van rare hoogtes roestige kabels krijg ik wel altijd een beetje een raar gevoel in mijn onderbuik. Wat trillerig. Maar gelukkig gaat dat ook altijd weel snel voorbij zodat ik na een paar minuten rustig kan ademhalen en genieten van de schoonheid om me heen. Zoals dat stromende beekje dat wild spetterend zich een weg naar het dal toe baant, wanneer ik dankzij een smal stalen bruggetje een ravijn overwin. Dit is Via Ferrata. |
|
22-4-2003 door MB over Bergsport |
|
|
|
GPS |
|
Dat de wereld de afgelopen 20 jaar kleiner is geworden is ondertussen wel duidelijk. Binnen 24 uur kun je elke plek op de wereld bereiken. In 80 dagen rond de wereld? Dan heb je alle tijd om rustig overal van te genieten en je uitgebreid te verdiepen in de zeden en gewoonten van de verre volkeren en culturen.
Ook kun je vanuit de Zweedse bossen zonder enig probleem bellen naar het thuisfront om te vragen hoe het met de kat gaat of met je PDA je mail lezen. Je zal maar zonder zitten..
|
|
22-4-2003 door Olof over Wandelen |
|
|
|
Everest 2002 |
|
De nieuwsberichten volgen snel, daarom verzamelen we hier de voorgaande berichten over de Eneco-Everest 2002 expeditie |
|
28-5-2002 door Olof over Bergsport |
|
|
|
De West Highland Way |
|
We hebben net de gevangenis van Rob Roy gevonden, de roemruchte Schotse Robin Hood. Het oeverpad langs Loch Lomond slingert weer omhoog zodat we iets droger lopen... |
|
21-6-2001 door Mirjam van Musscher over Wandelen |
|
|
|
Wandelen in Madeira’s Hof van Eden |
|
Sinta a natureza à sua volta
Steeds luider klinkt het geraas van neerstortend water. We moeten vlakbij de Caldeirão Verde, de Groene Ketel, zijn. Het pad slingert door een van de meest afgelegen en wildste plekken van Madeira. En een van de mooiste. |
|
1-6-2001 door Els Spanjer over Wandelen |
|
|
|
Namasté per ATB |
|
Zie je het al voor je? Met je vol gepakte rugzak op je rug en je ATB aan je hand loop je de luchthaven van Kathmandu af. Voor het eerst ben je in Azië, voor het eerst raken de banden van je bike de Nepalese bodem. Je kijkt om je heen, snuift de geur van dit nieuwe continent tot diep in je longen naar binnen en hebt zin om er tegenaan te gaan. In een keer die totaal andere wereld en die drukte. Dit is een moment om nooit te vergeten!
|
|
19-3-2001 door Jeroen van Elswijk over Fietsen |
|
|
|
2000 km op de step |
|
Rudy van Bork kan zijn buitensportverleden niet vergeten. Tegenwoordig beleggingsadviseur, maar toch op zoek naar een sportieve uitdaging |
|
8-3-2001 door Rudy over Fietsen |
|
|
|
Surf’s Up Dude! |
|
Voor iedereen die een beetje filosofisch is ingesteld, of hij nu surft of niet, komt het er een keer van. Je loopt op het strand, tuurt een beetje in de rondte en kijkt en luistert naar de golven. Al duizenden keren heb je de zee gezien, maar nog nooit had je je afgevraagd: Waar komen die golven toch eigenlijk vandaan? Hoe ontstaan ze? Waarom is de zee soms een grote woeste schuimbak en soms zo glad als een spiegel? En waarom hebben die mensen in die rubberen pakken die die planken onder hun arm dragen altijd zo ontzettend veel lol? |
|
14-1-2001 door Jeroen van Elswijk over Extreme |
|
|
|
Van de zuidpool naar huis... |
|
Begin januari hield het mailen van de beide poolgangers op; het kostte ze teveel energie en het leek zo zinloos... Maar gelukkig hebben ze zich bedacht. We worden zo weer op de hoogte gehouden van de lange tocht terug |
|
13-1-2001 door Olof over Extreme |
|
|
|
Van de Zuidpool... |
|
Na een paar warme dagen en heimelijk verstuurde mail van het onderzoekscentrum op de pool zijn Marco en Wilco aan de terugreis begonnen: |
|
10-1-2001 door olof over Extreme |
|
|
|
Op de zuidpool |
|
Na een barre tocht die niet overal even vlekkeloos verliep is ook de 4de expeditie van 'origin to the source' geslaagd! |
|
28-12-2000 door Olof over Extreme |
|
|
|
Op twee wielen |
|
Het is warm weer en we besluiten de reis voort te zetten naar het zuiden, naar Falsterbo. Hier komen de trekkende mensen en de trekkende vogels samen op een klein veldje aan de rand van de heide |
|
15-12-2000 door Olof over Motorized |
|
|
|
Een emotionele wasbeurt |
|
De fiets is superlicht. Toch gaat het me niet makkelijk af. De helling is dan ook niet zo'n beetje steil. Met mijn hele lichaam leun ik op de pedalen om toch maar vooruit te komen. Nog maar vijf meter. Mijn rug lijkt inmiddels op de befaamde Niagara waterval. Ik pers de laatste lucht uit mijn uitgeputte lichaam zodat de fiets over de top schiet. Ik heb het gehaald! En nu het leuke gedeelte. Want ook hier geldt: what goed up, must go down! |
|
8-12-2000 door Marco van Barneveld over Fietsen |
|
|
|
|
Er valt nog zoveel te ontdekken |
|
Een flink uitgevallen bruine bergmarmot springt over de motorkap van onze 4x4 terreinwagen. Zijn pootjes maken een licht tikkend geluid op de haast nieuwe lak van de Landrover. De noeste auto is een eenvoudige hindernis voor het beestje. Met drie behendige sprongen is hij eroverheen en weer verdwenen. Ik schrik en mors hete thee over m'n hand. Laurence (de gids en chauffeur) lacht, moet de andere kant op kijken om het niet te laten merken. Ik schenk een nieuw kopje in en kijk om mij heen. Wat zijn de Alpen toch mooi. Het kleine beekje waar we staan te pauzeren maakt een zacht gorgelend geluid terwijl het zich een weg baant door de met mooi groen mos bedekte natuurstenen.
Vogels fluiten en bomen schuren langs elkaar door het briesje wind. We zijn net over een bruggetje gereden waarna het modderpad net breed genoeg is om twee wagens te laten passeren. Parkeren is hier niet moeilijk. We zijn nog op een te lage hoogte om echt ver te kijken, de bomen maken het zicht ook beperkt maar hun heerlijke geur maakt alles goed. De rust dringt diep tot me door. Vanochtend vroeg wakker gemaakt door Laurence die van Labyrinth opdracht heeft gekregen mij geen moment langer te sparen dan nodig is. Ik wil het maximale uit mijn reis halen en ondanks mijn slaperigheid ben ik blij dat hij me wekt.
De zon staat op een uurtje of tien in de ochtend en een paar stralen bereiken de terreinwagen. Ik moet een paar keer met m'n ogen knipperen doordat de metallic groene lak de zon fel weerkaatst. 'Ja, die LaRo is gloednieuw', grapt Laurence. Hij heft zijn kop thee en zegt: 'Le Map!'. Uit de auto haalt hij de 'Les Alps' geplastificeerde kaart en met zijn vinger wijst hij de gekozen route aan. De blauwe lijnen zijn de beschikbare routes voor 4x4 wagens en de rode lijnen zijn de wandelroutes. Het valt me op dat de wandelroutes in de meerderheid zijn. Ze gaan ook veel hoger. Ik stel voor dat we een combinatie van de twee doen en samen stippelen we de mooiste route uit.
Laurence heeft er zin in en de Jeep al gestart. Wat een heerlijk geluid maakt dat. Donker, diep en duidelijk diesel. De thermoskan verdwijnt in de achterbak, ik pak de kaart en neem plaats in de bijrijders stoel. Een klein moment van bezinking doet mij nogmaals de schoonheid van deze omgeving beseffen. Met een gelukkig gevoel draai ik mijn raam verder open en merk dat het warmer begint te worden. De eerste trui kan uit. Over en paar uurtjes zijn we een stuk hoger, daar verheug ik me nu al op. Inmiddels heeft Laurence de wagen al op het pad gekregen en de door de dauw nat gemaakte modder doet de auto van links naar rechts schudden. De gids maakt lachend zijn veiligheidsriemen vast en wenkt mij hetzelfde te doen. Mijn ogen volgen het pad en de sporen van eerdere Jeeps zien er af en toe behoorlijk diep uit. Ik zoek de riemen en maak deze vast. Ik voel me gelijk een stuk veiliger. Het pad neemt opeens een scherpe bocht naar rechts en ik voel de auto wegzakken in de modder. Even lijkt het of we vast komen te zitten maar na een paar keer schakelen en goed gas geven wordt mijn hoofd naar achteren gedrukt. Grip. Ik moet me echt stevig vast houden wil ik niet helemaal door elkaar geschud worden.
Het modderpad gooit de LaRo stevig heen en weer. De dichtheid qua bomen betreft wordt ook minder. Dat is mooi want daardoor wordt het uitzicht mooier. Wel mis ik nu de heerlijke bosgeuren al. We passeren een brug en vraag Laurence even te wachten want ik wil van dit uitzicht genieten. Ik maak mijn riemen los en open de deur. De plakken modder vallen van de rand en ik kijk naar de banden. Haha, vier grote balen modder. Inmiddels is de gids ook al uitgestapt en komt aan mijn kant staan. We staan nu beide te genieten van de snel stromende rivier die onder ons door loopt. Aan de oevers liggen grote ronde stenen van verschillende soorten en maten. De snelheid van het water doet het op sommige plekken tegen de stenen opspatten wat mooie glinsteringen teweegbrengt. Je zou hier best met een kano of rubberboot een spannende tocht kunnen maken. Je moet hierboven het geluid van de rivier heen schreeuwen. Dit moment moet vastgelegd worden.
Inmiddels staat de zon op zijn warmst en ik vermoed dat het zo rond één à twee uur is. Begin al trek te krijgen in een broodje. Laurence begrijpt mijn eet gebaar gelijk en zegt dat hij iets verder op een heel mooi plekje weet. We stappen in en rijden verder. Een half uurtje later komen we bij een open plek, duidelijk hoger in de bergen want het is kouder, en ik kan mijn ogen niet geloven. Wat een schoonheid. Ongerept natuurgebied met wild struikgewas, bomen, natuursteen wat zó uit de grond komt zetten en een uitzicht op de bergen waar je 'U' tegen zegt. Ongelooflijk. En wat voel ik me heerlijk. Intussen is Laurence het wandelmateriaal aan het uitsorteren en tegelijkertijd klapt hij het eettafeltje uit. De handigheid van de LaRo is dat al je bagage duidelijk gescheiden is ingedeeld en goed zit vastgeknoopt. Het kan geen kant op. De broodjes liggen al op tafel en ik besluit er een paar te smeren. Uit de koelbox haal ik beleg en een deel van de besmeerde broodjes gaan onze rugtassen in. In de verte zien we twee gemzen tegen de gladde rotsen opklauteren. Hoe hoger we komen hoe meer wild je ziet. Snel werken we onze broodjes naar binnen en maken ons klaar om verder te gaan. Er valt immer nog zoveel te schoonheid ontdekken! Jeroen Hoevenberg Wil je dit ook meemaken? Kijk dan op
www.labyrinth.nl |
|
8-12-2000 door Jeroen hoevenberg over Motorized |
|
|
|
Hydrospeed Help je hersens te ontspannen. |
|
Bruisend en kolkend, zuigt het water me mee. Glimmende koppen van rotsen met een hoedje van glibberig alg doemen af en toe vervaarlijk voor me op. Rustig blijven is het devies en met ijzige kalmte, bijna even ijzig als het water van de rivier, beweeg ik mijn zwemvliezen op en neer om het gevaar te ontwijken. |
|
8-12-2000 door Marco van Barneveld over Watersport |
|
|
|
